Zo toon je kwetsbaarheid zonder jezelf onderuit te halen

Je kwetsbaarheid tonen is in de mode. Er valt ook wel wat voor te zeggen om je niet flinker voor te doen dan je bent. Maar je moet wel weten waar je aan begint, anders haal je jezelf onnodig onderuit. Daarom een kleine handleiding.

Iedereen heeft weleens een lezing meegemaakt waarbij de spreekster zichzelf introduceert door te zeggen dat ze eigenlijk weinig van het onderwerp afweet. Of dat het de eerste keer is dat ze een praatje houdt en hartstikke zenuwachtig is. Het klinkt eerlijk, en het is behoorlijk kwetsbaar, maar verder een drama voor iedereen. Doorgaans gaat er na zo’n uitspraak een – al of niet hoorbare – zucht door de zaal. Zo van: waarom sta je hier dan?

Als achteraf blijkt dat diegene inderdaad onervaren is, dan is de lezing voor iedereen tijdverspilling geweest. En als blijkt dat de opmerking over eigen onkunde alleen maar koketterie was, dan heb je als toehoorder misschien een aardig verhaal gehoord, maar de spreekster heeft zichzelf dan toch onderuitgehaald als aanstelster.

Daarom raadde ik een manager van een multinational, Judith (29), af om haar openingsspeech voor een driedaagse internationale conferentie te beginnen met de mededeling dat ze het moeilijk vond om in de spotlights te staan, en veel liever anderen aan het woord liet.

Judith bleek een fan van Brené Brown, wier Ted Talk over de kracht van kwetsbaarheid sinds 2010 meer dan 41 miljoen keer is bekeken. Zo’n opmerking over je eigen angsten leidt juist tot verbinding, volgens Judith, het laat zien dat je je niet boven de anderen stelt.

Ik adviseerde Judith om voor haar speech, die ze in het Engels moest houden, een tekstschrijver in te schakelen, liefst een native speaker. Dan sta je daar tenminste met een goed verhaal, hoef je niet te twijfelen of het grammaticaal wel allemaal klopt wat je zegt, en het bespaart je een hoop tijd.

Een paar weken later komt Judith me enthousiast vertellen dat ze mijn advies in de wind heeft geslagen. Ze heeft toch gezegd dat ze met angst en beven op het podium stond. En dat werkte goed. Daarop was het mijn beurt om mijn kwetsbaarheid onder ogen te zien.

Wat was er gebeurd? Judith had weliswaar mijn eerste advies niet opgevolgd, maar wel een tekstschrijver gevraagd. Die had iets slims gedaan. Hij had haar podiumangst verwerkt in een oproep aan de deelnemers om in de komende drie dagen verbinding aan te gaan door zich kwetsbaar op te stellen. Judith had gezegd dat ze daar zelf graag een begin mee wilde maken, en gaf toen als voorbeeld haar angst om in het openbaar te spreken. De deelnemers gaven gehoor aan haar oproep, complimenteerden haar en de conferentie was een succes.

Judith had succes met het tonen van haar kwetsbaarheid, omdat ze er afstand van had genomen, en het als verhaal bracht over het overwinnen van moeilijkheden. Een verhaal dat herkenbaar was voor anderen. Tegelijkertijd haalde ze voor iedereen de druk weg om je steeds van je beste kant te moeten tonen, om te excelleren, om overal de eerste in te zijn.

Wat je kunt doen om je kwetsbaarheid tot kracht te maken

– Breng je kwetsbaarheid niet als een angst, of als een mislukking, maar als het besef van een menselijk tekort dat je aanzet om iets aan te pakken.

– Maak van je kwetsbare kant een verhaal dat herkenbaar is voor anderen waarmee ze zich kunnen identificeren.

– Wees oprecht in het uiten van je kwetsbaarheid, en wees je bewust van de manier waarop het tonen van je eigen kwetsbaarheid anderen kan helpen om zelfinzicht te krijgen, en te luisteren naar anderen, en hen niet direct te veroordelen over eventuele tekortkomingen.

Wat je niet moet doen

– Breng je kwetsbaarheid niet om medelijden op te wekken. Het plaatst je onherroepelijk in de underdogpositie. Presenteer jezelf niet als slachtoffer. Begin geen lotgenotengroepje met mensen die zich ook slecht behandeld voelen. Dat zet niemand in zijn kracht.

– Gebruik je kwetsbaarheid niet om bescheiden over te komen. Zoals de CEO die zogenaamd heel open is over zijn fouten, maar daarover vertelt om te laten zien hoe goed dat uiteindelijk heeft uitgepakt. Dat leidt bij anderen óf tot een gevoel van minderwaardigheid, omdat hun fouten wél catastrofaal uitpakken, óf tot een gevoel van meewarigheid met zo’n sneu vertoon van ijdelheid.

– Toon je niet kwetsbaar door ongeremd je emoties te uiten. Houd er rekening mee dat je getoonde kwetsbaarheid ook ruimte laat voor anderen om hun emoties te delen

Bron: Intermediair, Carien Karsten

Winnock nieuws | winnock.nl/nieuws