‘De behandeling is intensief. Maar wat heeft het veel opgeleverd’

Naam: Renée
Leeftijd: 35 jaar
Winnock-locatie: Zwolle
Functie: orthopedagoog

‘De behandeling is intensief. Maar jeetje, wat heeft het veel opgeleverd’

‘Ik kreeg drie kinderen in drieënhalf jaar tijd. Op mijn werk ging ik terug van 32 naar 28 uur, maar het leek me een goed idee om die uren in drie dagen te proppen. Het gevolg was dat ik na een werkdag van acht uur en het verzorgen van de kinderen in de avond nog achter mijn laptop schoof. Iedereen kan bedenken dat je dit niet lang volhoudt, dat het niet goed voor je is, maar ik was ervan overtuigd dat ik dit moest kunnen.

Schim van mezelf
Mijn jongste bleek geen goede slaper te zijn. Dat had uiteraard zijn weerslag op mijn eigen nachtrust. Mijn batterij raakte langzaam leeg. Constant had ik het gevoel dat ik in een roes zat, alsof ik een glas wijn gedronken had. Fysiek was ik aanwezig, maar mentaal was ik uitgecheckt. Ik had een kort lontje richting mijn kinderen en mijn partner, waar ik me vervolgens schuldig over voelde. Ik veranderde in een schim van mezelf.

Voelt als falen
Ik heb een verantwoordelijke baan. Daarbij lag mijn lat erg hoog: ik wilde hetzelfde kunnen als mijn collega’s die al dertig jaar in het vak zitten. Dat perfectionisme, in combinatie met een chronisch slaaptekort en fysiek niet in orde zijn, leidde ertoe dat ik alleen nog maar kon huilen. Ik meldde me ziek. Verschrikkelijk vond ik dat, het voelde als falen. Toen wist ik nog niet wat ik nu weet: jezelf vergelijken met anderen leidt alleen maar tot onzekerheid en stress. Het dient je niet.

Over mijn grenzen
Ik heb in die tijd van alles aangegrepen, met name in de alternatieve hoek. In mijn beleving hadden mijn klachten een medische oorzaak, en kon ik deze verhelpen door allerlei vitaminen en mineralen te slikken en mijn eetpatroon te veranderen. We gingen op vakantie, hierna voelde ik me iets beter. Ik ben heel optimistisch weer gaan werken. De daaropvolgende weken ben ik compleet over mijn grenzen heengegaan. Ik wilde zo graag! En toen stortte ik in.

Burn-out
Mijn leidinggevende stuurde me naar huis. We spraken af dat ik drie weken bij ging komen en aan de slag zou gaan met een coach. Ik voelde me opgelucht, maar realiseerde me ook dat het nu echt menens was. Het uitrusten leidde er helaas niet toe dat ik me beter ging voelen. Ik kwam bij de bedrijfsarts terecht. Er werd een burn-out geconstateerd; pas na zes weken wilde ze me weer zien. Ik heb nog geprotesteerd, zo graag wilde ik werken.

Acceptatie
Na de kerstvakantie zou ik weer aan de slag gaan. Ik vond het prettig, zo’n stip op de horizon. Ik besloot om even langs het werk te gaan voor de kerstlunch. Daar ben ik in huilen uitgebarsten. Toen viel bij mij het kwartje: ik moet gaan accepteren dat ik ziek ben en dat ik niet weet wanneer ik weer kan werken. Weer probeerde ik van alles uit: van mindfulness en compassietraining tot acupunctuur en psychosomatische fysiotherapie.

Ticket naar herstel
Mijn uiteindelijke ticket naar herstel was Winnock. Ik kende Winnock via een vriendin, zij was heel positief. Het voelde voor mij als een laatste kans om weer met energie van mijn gezin te genieten en te kunnen werken. Mijn huisarts verwees me meteen door. Benauwd was ik wel: ik wist dat ik nu écht met mezelf aan de slag moest. Naar binnen moest keren. Maar ik was er klaar voor.

Confronterend én humoristisch
Bij Winnock heb ik veel over mezelf geleerd, mede door naar de verhalen en observaties van anderen te luisteren. Bij thema’s die belangrijk voor je zijn, wordt langer stilgestaan en op doorgevraagd. Zo was leeftijd voor mij een dingetje; het heeft lang geduurd voordat ik me volwassen voelde. Daar kwamen de behandelaars op een confronterende of humoristische manier regelmatig even op terug.

Compassie
Het groepsproces is heel waardevol. Je blijkt allemaal tegen dezelfde dingen aan te lopen: het lastig vinden om controle uit handen te geven, heel hoge eisen stellen aan jezelf. En het mooie is: voor de ander heb je wél de compassie die je naar jezelf toe vaak ontbeert. De groep en de behandelaars hielden me een spiegel voor: je doet het zo goed, waarom twijfel je zo aan jezelf?

Overwinning
De gesprekken, het bewegen, de mindfulness: de behandeling is zeker intensief. Maar jeetje, wat heeft het veel opgeleverd. Ik heb mijn eigen re-integratieplan gemaakt en er bewust voor gekozen om ook de aanvullende module Terug naar Werk te doen. Winnock begeleidt je dan in je gesprekken met je werkgever. Ik wilde er alles aan doen om zo succesvol mogelijk te re-integreren. En dat is gelukt.

Balans
Ik weet nu waar ik energie van krijg op werkgebied en wat me energie kost. Wat mijn kwaliteiten en mijn valkuilen zijn. Collega’s vraag ik vaker om feedback. Ook las ik vaker pauzes in. Vaak at ik in de auto, maar nu neem ik hier bewust de tijd voor. De verandering die ik heb doorgemaakt heeft er zelfs toe geleid dat ik met mijn gezin van de stad naar een dorp ben verhuisd. Minder prikkels, vaak naar het bos: we hebben hier allemaal veel baat bij. Alles valt steeds meer op z’n plek.’

 

Het streven bij Winnock is dat we cliënten na behandeling weer gezond kunnen laten functioneren met een duurzaam resultaat. Vandaar dat we hen graag hun eigen ervaring laten vertellen. Heb je vragen naar aanleiding van dit verhaal? Neem dan contact op met Winnock via 088 – 94 66 600. 

De foto bij dit verhaal is gefingeerd.